Klasztor cysterek w Altfriedland

Historia

Klasztor został ufundowany przez dynastię Askańczyków prawdopodobnie w 1230, choć pierwsza wzmianka historyczna o nim pochodzi dopiero z roku 1271. Początkowa nazwa „Vredelant” – „ziemia pokoju” miała manifestować nową władzę margrabiów brandenburskich na Ziemi Lubuskiej i ich przewagę nad Piastami śląskimi po zakończeniu walk o te tereny. Decydującym czynnikiem rozwoju klasztoru i pomnażania dóbr był, poza własnością ziemską, majątek, który zakonnice wnosiły do klasztoru. Mniszki pochodziły najczęściej z rodów arystokratycznych bądź zamożnych rodzin mieszczańskich. W 1546 roku klasztor i jego posiadłości zostały zsekularyzowane w wyniku reformacji.

Architektura

Ze średniowiecznego zespołu klasztornego do dziś zachowały się część skrzydła zachodniego z krużgankiem i refektarzem, jak również wybudowany w stylu gotyckim i następnie przebudowany kościół. W XVI wieku założenie zostało przekształcone w posiadłość rycerską, a zabudowania zaczęły pełnić funkcje gospodarcze. Dwa barokowe budynki dom pierwszej zamieszkałej tu rodziny rycerskiej von Roebels z XVII wieku oraz rezydencja z pierwszej połowy XVIII wieku – przypominają dziś o historii majątku.

Położenie

Altfriedland leży na terenie Parku Przyrody „Szwajcaria Marchijska” i rozciąga się na skraju regionu Oderbruch – wewnętrznej delty Odry. Klasztor znajduje się w malowniczej okolicy na półwyspie pomiędzy jeziorami Klostersee i Kietzer See.

Główne atrakcje

Krużganek oraz refektarz z imponującym sklepieniem gwiaździstym są udostępnione zwiedzającym. Kościół pełni funkcję parafii ewangelickiej.
Cykl koncertów „Muzyka w klasztorze” oraz już tradycyjna „Jesień artystyczna w klasztorze” cieszą się dużą popularnością. Przyklasztorne jezioro wraz z łąką do leżakowania zachęca latem do kąpieli i odpoczynku. W odległym o 4 kilometry Neuhardenberg znajduje się klasycystyczny pałac, przebudowany w latach 1820–1822 roku przez Friedricha Schinkla.