Klasztor dominikanów w Prenzlau

Historia

Po uzyskaniu zgody na założenie klasztoru w 1275 roku dominikanie otrzymali jako teren budowy część dworu margrabiów. Posiadłość położona była na niewielkim wzniesieniu nad jeziorem, na południowo-zachodnim obrzeżu miasta. Konwent już w roku 1308 należał do najbogatszych opactw dominikańskich w Marchii Brandenburskiej. W roku 1519 obiekt doznał zniszczeń w wyniku pożaru, co osłabiło sytuację gospodarczą klasztoru. Jego kasata nastąpiła w 1544 roku w wyniku reformacji.

Zespół klasztorny

Klasztor został budowany w czterech etapach w latach 1275–1500. Jego centrum tworzyły trójnawowy kościół halowy, wyświęcony w 1343 roku, i klauzura wraz z przybudówką oraz budynkiem gospodarczym. Zachowało się ono w całości i jest dziś odrestaurowane. Krużganki, refektarz oraz kaplica maryjna z gotyckimi elementami architektonicznymi i ornamentyką mają stylistyczne korzenie w warsztatach choryńskiej strzechy budowlanej i strzechy katedry brandenburskiej.

Położenie

Prenzlau leży nad jeziorem Unteruckersee i na północ od jeziora Oberuckersee. Są to dwa największe zbiorniki wodne regionu Marchii Wkrzańskiej. Miasto graniczy z Parkiem Przyrody Jezior Marchii Wkrzańskiej oraz znajdującym się na liście UNESCO Rezerwatem Biosfery Schorfheide-Chorin. Symbolem Prenzlau jest trzynawowy kościół Najświętszej Marii Panny z parą bliźniaczych wież przy zachodniej fasadzie. W prawie całkowicie zniszczonym podczas drugiej wojny światowej mieście do dziś zachowały się liczne kościoły, a także pozostałości średniowiecznych obwarowań z wieżami i półbasztami.

Główne atrakcje

W murach dawnego klasztoru mieszczą się dziś muzeum, archiwum, biblioteka oraz centrum kultury. Gotycki kościół klasztorny zachwyca maswerkami z motywem cztero- i trójliścia w oknach oraz kunsztownym portalem zachodnim. W refektarzu można podziwiać średniowieczne malowidła ścienne. W wirydarzu regularnie odbywają się koncerty, a przyklasztorny ogród zachęca do odpoczynku.